فال

ساقی بیا که یار ز رخ چهره بر گرفت              کار چراغ خلوتیان باز در گرفت
آن شمع سرگرفته دگرچهره برفروخت           وین پپرسالخورده جوانی ز سرگرفت
آن عشوه دادعشق که مفتی ز ره برفت         وان لطف کرددوست که دشمن حذرگرفت
زنهاراز آن عبارت  شیرین  دلفریب                  گویی که پسته تو سخن درشکرگرفت
بارغمی که خاطرماخسته کرده بود               عیسی دمی خدابفرستاد و برگرفت
هرسروقدکه بر مه وخورحسن میفروخت        چون تو در آمدی پی کاری دگرگرفت
زین قصه هفت گنبد افلاک پرصداست            کوته نظرببین که سخن مختصر گرفت
حافظ تو این سخن ز که آموختی که یار           تعویذ کرد شعر تو را و به زرگرفت

  
نویسنده : سین الف نون الف ز ; ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٤
تگ ها :